सुदुरपश्चिम भन्ने बित्तिकै नामैले पनि टाढा पुर्याएको आभाष दिलाउँछ। यति टाढा कि त्यहाँ पुग्न सायद महिनौँ लाग्छ जस्तो। पहाडको कुनै ठाउँ , सुन्दर, शान्त अनि हरियालीले भरिपूर्ण प्रकृतिको कुनै सुन्दर सिर्जना सायद । सायद यस्तै- यस्तै। प्रकृतिको अनुपम सिर्जना सुदुरपश्चिम, दुरीले टाढा नभएपनि सुदुरपश्चिमका केहि ठाउँहरु भौतिक पूर्वाधार र विकासका दृष्टिले राजधानी र देशकै कुनै विकशित भनिएको सहर भन्दा धेरै टाढा छ। यति टाढाकि त्यहाँका नागरिकले खोला तर्न जोखिम मोलेर काठको पुलबाट दिनहुँ यात्रा गर्छन्, त्यो पनि शुल्क तिरेर।

नेताहरु सरकारी ढुकुटी रित्तो पारेर सामान्य उपचारको लागि जहाज चढेर विदेशमा उपचार गर्न जाँदै गर्दा, देखतभुलीका स्थानिय बासिन्दाहरु भने अझै पनि खोला तर्न ज्यान जोखिममा राखेर, त्यो पनि पैसा तिरेर काठे पुलबाट दिनहुँ आवतजावत गर्छन्।

देखतभुली–पर्सिया जोड्ने कञ्चनपुरको दोदा नदीमा निर्माण हुने भनिएको मोटरेबल पुलको निर्माण काम आठ वर्ष बितिसक्दा पनि सुरु हुन सकेको छैन। नदीको बिचमा ठुला-ठुला पिल्लरहरु ठडिएको झन्डै आठ वर्ष भैसक्यो तर पुल बन्न सकेन।

पुल निर्माण नहुँदा स्थानिय बासीहरु ज्यान जोखिममा राखेर स्थानीय समितिले निर्माण गरेको काठको पुल प्रयोग गरेर आवतजावत गर्छन्। तर पुल तर्दा उनीहरुले शुल्क तिर्नुपर्छ। एकपटकका लागि साइकल तारेको १० र मोटरसाइकल तारेको ३० रुपैयाँ तिर्छन् देखतभुलीका बासिन्दाहरु।

पुल निर्माणका लागि लुम्बिनी राजेन्द्रकुमार श्रेष्ठ जेभीले २०७२ पुस २६ मा सडक डिभिजन कार्यालय महेन्द्रनगरसँग २४ करोड ४२ लाख ६१ हजारमा २६ पुस २०७५ मा सम्पन्न गर्नुपर्ने सम्झौता गरेको भएपनि अहिलेसम्म पुल निर्माणको प्रगति शून्य छ।

निर्माणका क्रममा प्राविधिक त्रुटि देखिएपछि निर्माण कार्य अलपत्र परेको पुल निर्माणको सम्झौताको म्याद दोस्रोपटक थप गर्दा पनि निर्माण कार्य भने सुचारु हुन सकेको छैन ।सम्झौता अवधि सकिएर पहिलोपटक २५ माघ ०७७ सम्म म्याद थप भए पनि निर्माण सम्बन्धी कुनै काम सुरु नै नभएपछि २६ माघ ०७७ मा दोस्रोपटक ३० असार ०८० सम्म सक्ने गरी म्याद थप भएको थियो। तर, म्याद अवधि सकिन केहि दिन मात्र बाँकी रहंदा समेत निर्माण कार्यको प्रगति एक प्रतिशत पनि नभएको सडक डिभिजन कार्यालय महेन्द्रनगरले जनाएको छ।

सुरुवाती चरणमा पुल निर्माणमा प्राविधिक त्रुटि देखिएपछि डिजाइन परिवर्तन गरिएको तर २०७७ पुसमा नयाँ डिजाइन स्वीकृत भएपछि पनि निर्माण कम्पनी सम्पर्कमा नआएको कारण समयमै निर्माण कार्य सुरु हुन नसकेको सडक डिभिजन कार्यालय महेन्द्रनगरका सूचना अधिकारी इन्जिनियर पीयूष चटौतले जानकारी दिएका छन्।
यधपी, निर्माण कम्पनीले चालू आर्थिक वर्ष ०७९–०८० सम्म १२ करोड ३३ लाख २६ हजार भुक्तानी लिईसकेको छ।

एकातिर निर्माण कम्पनी र सम्बन्धित निकायको लापरवाहीले भुक्तानी लिएर पनि समयमा पुल निर्माण हुन सकेको छैन भने अर्कोतिर सर्वसाधारण नागरीक शुल्क तिरेर पनि काठे पुलबाट जोखिमपूर्ण यात्रा गर्न बाध्य छन्। “नेताहरु चुनावमा भोट माग्न मात्र गाउँमा आउने, तर चुनाव जितेर गएपछि फर्किएर नआउने र भोट दिएर जिताएर पठाएकाहरुलाई बिर्सने रहेछन्” ,भन्दै स्थानीयबासीहरु गुनासो गर्छन्। तर गुनासो सुनिदिने कोहि नभएपछि, पक्कि पुलको सपना थाती राखेर शुल्क तिरेरै भएपनि जोखीम मोल्दै काठे पुलबाट खोला तर्न बाध्य छन् देखतभुलीका स्थानिय बासीहरु।