काठमाडौं – गाजा शहरमा भइरहेको दु:खद घटनाक्रम भयावह चरणमा पुगेको छ, जहाँ फैलिएको भोकमरीलाई अहिले “मानवताको असफलता” भनेर वर्णन गरिँदैछ। यो बढ्दो संकटले केवल घेराबन्दीमा परेका जनतामाथि भइरहेको निरन्तर आक्रमण मात्र होइन, अन्तर्राष्ट्रिय समुदायको लाजमर्दो मौनता र संलग्नतालाई पनि उजागर गरेको छ, विशेष गरी प्रजातन्त्र र मानवअधिकारको पक्षधर भएको दाबी गर्ने पश्चिमा मुलुकहरूलाई।

गाजा लगातार बमबारी, नाकाबन्दी र आधारभूत संरचनाको ध्वंसमा परेको छ। खाना, औषधि र सफा पानी अभावमा लाखौँ मानिस भोकमरीको डिलमा पुगेका छन्। संयुक्त राष्ट्रसंघसहितका मानवतावादी संस्थाहरूले पटक–पटक “विशाल मृत्यु र विनाश” को चेतावनी दिए पनि ती अपिलहरूलाई प्रायः बेवास्ता गरिएको छ।

यस सम्बन्धमा इजरायलको नरसंहारलाई अन्त्य गर्न पहलकदमी लिनुको सट्टा, धेरै शक्तिशाली मुलुकहरूले उसलाई राजनीतिक, सैनिक र आर्थिक समर्थन बढाएका छन्। यो समर्थन, चाहे हतियार आपूर्ति, कूटनीतिक आड, वा संयुक्त राष्ट्रसंघमा भिटोको रूपमा होस्, यसले सामूहिक हत्या, जबर्जस्ती विस्थापन र सर्वसाधारण क्षेत्रमा भएको आक्रमणलाई निरन्तरता दिन इजरायललाई सक्षम बनाएको र बल पुर्याएको देखिन्छ । आलोचकहरूको भनाइमा, यसले अन्तर्राष्ट्रिय कानुनलाई कमजोर मात्र बनाएको छैन, बरु धेरै अवलोकनकर्ताहरू र मानवअधिकार समूहहरूले “नरसंहार” भनेको घटनालाई अझ उकासेको छ।

स्वयंलाई प्रजातान्त्रिक भन्ने मुलुकहरूको प्रतिक्रिया अझ निराशाजनक देखिएको छ। विश्वलाई मानवअधिकार र स्वतन्त्रताको पाठ पढाउने यी सरकारहरू रणनीतिक स्वार्थलाई नैतिक जिम्मेवारीमाथि प्राथमिकता दिँदै आएका छन्। उनीहरूको निष्क्रियताले गाजाका जनतालाई एक्लो बनाएको छ, सुरक्षा विहीन बनाएको छ, र असीम पीडामा छोडेको छ।

भोकमरी फैलिँदै जाँदा र मृत्यु दर बढ्दै जाँदा, विश्व एक कठोर सत्यसँग सामना गरिरहेको छ। न्याय र मानवता राजनीति र शक्तिको छायामा हराएको छ । यदि विश्वका शक्तिशाली र प्रजातान्त्रिक भनिने नेताहरूले तत्काल आक्रमण रोक्ने र सुरक्षित मानवतावादी पहुँच सुनिश्चित गर्ने कदम नचाले, इतिहासले यो अध्यायलाई आधुनिक कालको सबैभन्दा ठुलो मानव नरसंहारको रूपमा सम्झनेछ।